امروز مریم بهم گفته بود بیام براتون روزه خواستگاریو بنویسم.

اولین شبی که رفته بودیم خونشون و من تازه متوجه شده بدوم که مریم دختره دوسته بابامه خیلی خوشحال بودم یعنی اگه تا رسیدن به مریم صد قدم راه بود من 50 قدمشو طی کرده بودم...انقد خوشحال بودم که فردای همین روز به بابام گفتم که من قبلا با مریم رابطه داشتم و نمیدونستیم که یه عالمه بهم نزدیکیمو یه عالمه دور...بابام با مریم وقتی حرف زد مریم گفته بود هنوز زوده..البته من بهش حق میدادم..اما دله خودم طاقت نمیاورد که دیر بتونم دستاشو تو دستم بگیرم..تا روزه خواستگاری هی به پای بابام پیچیدم هی تو گوشش خوندم اما بابام همش میگفت واسه این دختر ازدواج زوده اینو خودشم میدونه پس دیگه اصرار کردنه زیاد حکم بی ادبیو داره.اون روزا خیلی گرفته بودمو همش دنباله این بودم که یکاری کنم که بریم خونه عمو شایان...هر دفعه میگفتم حوصلم سر رفته بریم دوسدارم بریم خونه یه نفر..این مامانمم که همیشه منتظره این بود که من بگم بریم خونه فامیل چون من هیچوقت باهاشون خونه کسی نمیرفتم...مامانم سریع میگفت حاضرشید بریم خونه خاله شهره..وای اعصابم خورد میشد وقتی حرفه دلمو نمیفهمیدن...خاله شهره یه زنه مهربون ولی یکمی از خودراضیه...هر موقع میریم خونش از محسناته شوهرش میگه از شغله شوهرش یه بند حرف میزنه مخه آدمو میذاره تو فرغون...واسه اینه که نمیرم خونشون البته خیلی دوسش دارما..منو خیلی دوسداره..البته اون دختره از خودراضی ترشم منو دوسداره که نه مریم میخواد سر به تنش باشه و نه اون میخواد سربه تن مریم باشه...خیلی خودشو میچسبونه به من..من با اکثره فامیلامون راحتم و همیشه که میبینمشون باهاشون روبوسی میکنمو دست میدم حتی با خانوما البته اگه خیلی نزدیک باشنااا...بعده نامزدیمون وقتی شیدا دختر خالم اومده بود خونمون(مریممـ اونجا بود و بهم گفته بود حق ندارم نه روبوسی کنم نه دست بدم با نا محرم)منم به حرفش احترام گذاشتمو با دختر خالم فقط سلامو احوال پرسی کردم که دختر خالم دیگه تا الان پاشو تو خونه ما نذاشته یعنی یجورایی قهره..که البته به درک..مهم اینه که زنم ازم راضی باشه که خدارو شکر میگه راضیه.

از بحثه خواستگاری زیاد دور نشیم..داشتم میگفتم که همش دنباله این بودم که برم خونه عمو شایان اینا که مریمو ببینیم..که به مامانم یه شب به بابام گفت بیا راجع به مریم فکرامونو رو هم بریزیم اینطوری بخواد پیش بره بچم از دست میره(منظورش از بچم من بودما)بابام گفت باید به خوده شایان بگم که پاشد همون موقع زنگید به بابای مریم خلاصه باباش گفت باید ببینم حرفه مریم چیه..قول داد بامریم راجع به ازدواجو این صحبتا حرف بزنه..تا اینکه مریم قبول کرد اونروز ما بریم واسه حرف زدن...دل تو دلم نبود ته دلم میدونستم که قبولم داره..اما از اضطرابه زیاد همش دلهره داشتمو تند تند عرق میکردم.

نمیدونم تا حالا آقایونی که تو این وبلاگ با خانوماشون لینکن منو درک میکنن یا نه اما از یه طرف شبه شیرینیه  از یه طرف همش باید دله آدم بترسه هی با خودم میگفتم نکنه قبول نکنه نکنه اون قبول کنه مامان باباش قبول نکنن نکنه...دیگه این نکنه نکنه ها اعصابمو خورد کرده بود خواستم خودمو با خوردنی ها سرگرم کنم که پا شدم برم دستمو بشورم مریمو تو آشپزخونه دیدم باهاش یکمی شوخی کرد اونم گفت چاییو میخواد بریزه رو پام من حرفشو یه شوخی تلقی کردمو بی جواب رفتم تو پذیرایی..که وقتی مریم چاییو آوورد به حالته شوخی پاشو گیر داد و خودشو انداخت پایین که مثلا هول شده من از اینکه چایی بریزه روم یکمی ترسیدم آخه کتو شلوارمو دیشبش خریده بودم بالاخره نو بود آدم دلش نمیاد لباسه نوش کثیفشه دیگه..بعد دیدم همه دارن میخندن منم خندم گرفت اما از خجالت دیگه نتونستم سرمو بالا بگیرم راستش همین الانشم مریم خیلی باهام شوخی میکنه یروز اومدم خونه توقع داشتم مریم بیاد وسایله دستمو بگیره و خسته نباشید بگه بهم که دیدم نیست..هی اینورو بگرد هی اونورو بگرد انقد صداش کردم که دیگه خسته شدم نشستم با خودم فکر کردم که یعنی مریم کجا رفته..اون که هرجا بخواد بره به من خبرمیده..سرم داغ کرده بود..نگران شده بودم..که یهو یکی از زیره میز ناهارخوری اومد بیرون آره دیگه خوده دیوونش بود..انقد دعواش کردم که حد نداره چون تو اون شهره غریب اگه یه چیزیش میشد اولن که من میمردم دوما که مریم دسته من امانته...بیچاره چون میدید حق با منه جیکشم در نیومد فهمیدم که زیادی تند رفتم بغلش کردمو...بالاخره از دلش دراوردم و ازش قول گرفتم که دیگه از این کارا نکن..اما مگه تو گوشش میره..همش دوسداره منو اذیت کنه..قرار شد بریم تو اتاق که با هم بحرفیم اما مامانه مریم گفت برین تو حیاط رو تاپ بشینینو حرفتونو بزنین اما من راضی نبودم دوسداشتم یه جای بسته باشه دوسداشتم کسی نتونه مارو ببینه که از شانس خوبه من بارون گرفت که مجبور شدیم بریم خونه..رفتیم تو اتاق به مریم گفتم باهام ازدواج میکنه زنم میشه..که گفت نه..داشت گریم درومد بهش التماس کردم گفتم که اذیتم نکنه که اشکه جفتمون درومدو مریمم بغلم کردو گفت از خداشه که زنه من بشه..خلاصه دیگه طاقت نیاوردم بغلش کردمووو....دوسنداشتم اون ساعتای خوب تو اون اتاق زود تمومشه اما چاره ای نبود اگه زود نمیرفیم بیرون ممکن بود شک کنن..دیگه از خوشحالی روپای خودم بند نبودم قرار خواستگاریه رسمیو واسه پس فرداش گذاشتیم که دیگه بله رسمیو از مریم بگیریمو مهریه و اینجور چیزارو..